|
براي تقويت حافظه و نيروي بينايي مؤثر است . درخت بادام، درختي است داراي برگ هاي دراز وباريك، كه گلهايش پيش از روييدن برگ ها شكفته مي شود . ميوه درخت بادام ابتدا داراي پوست سبزو نازك و پوشيده از كرك كه آن را چغاله بادام مي نامند كهپس از... |
براي تقويت حافظه و نيروي بينايي مؤثر است .
درخت بادام، درختي است داراي برگ هاي دراز وباريك، كه گلهايش پيش از روييدن برگ ها شكفته مي شود . ميوه درخت بادام ابتدا داراي پوست سبزو نازك و پوشيده از كرك كه آن را چغاله بادام مي نامند كهپس از مدتي سفت وسخت مي شود .
مغز بادام بر دو نوع است: شيرين وتلخ .
بادام شيرين را خام يا بو داده مي خو رند واز آن روغن نيز گرفته مي شود. اين روغن در پزشكي وصنعت صابون سازي كاربرد دارد . نام عربي بادام «لوز» است، چغاله بادام ميوه اي مغزي، تقويت كننده معده و آب آن لثه دندان را محكم مي كند.
قسمت هاي مورد استفاده درخت بادام عبارتند از:
1-پوست بادام 2- برگ بادام 3- شكوفه بادام 4- مغز بادام
2-خواص بادام :
ـ بادامميوهاي سرشار از ويتامين ب1، ب2، پ پ، قند،كلسيمومواد چربي است .
ـ دانشمندان بزرگ اسلام (بئ علي سينا، زكرياي رازي)بادام را به عنوان نرم كننده سينه، آرام كننده سوزش ادرار، تقويت كننده معده وريه وپاك كننده روده ها تجويزمي كرده اند .
ـ زكرياي رازي عقيده داشت، بادام هوش را زياد كرده وبدن را فربه و چاق مي كند .
ـ بادام، داراي مقداري آهك ومقدار قابل توجهي فسفر است كه اثر كاملي بر مغز وسيستم عصبي دارند .
ـ بادام رسيده خشك بي اندازه مقوي است و براي كساني كه دچار كمبود كلسيم شده اند، غذايي عالي است .
ـ از بادام شيرين روغني استخراج مي كنند كه مسهل است و مقدار مصرف آن براي اشخاص بزرگسال 60گرم و بچه ها 15تا 10گرم است كه بايد صبح ناشتا خورده شود.
ـ اگر زخم اگزما را با روغن بادام شيرين چرب كنند، در بهبود آن تسريع خواهد شد .
ـ براي تقويت امعا مي توان پايين شكم رابا روغن بادام شيرين هر صبح وشب مالش داد.
ـ روغن مايع بادام شيرين، براي آرام كردن درد گوش خيلي مفيد است به اين منظور بايد نيم قاشق قهوه خوري كوچك روغن بادام را شب، هنگام خواب در گوش بچكانند .
ـ براي نرم نگه داشتن دست ها در زمستان بهبود ترك دستها مي توان روغن بادام شيرين را به اندازه مساوي با كره و كاكائو مخلوط كنيد و مانند پماد به دست هاي خود بماليد.
روغن بادام شيرين، سرفه هاي خشك با منشأ عصبي را تسكين مي دهد. روغن بادام شيرين ، اخلاط غليظ را به راحتي دفع مي كند. در اين دو مورد بايد افراد بالغ، صبح و ظهر و شب هر دفعه يك قاشق مربا خوري روغن بادام بخورند.
روغن بادام در معالجه قولنج كليه، سنگ كليه، وجود خون در ادرار، دردهاي زايماني، بي تابي هاي كودك بر اثر دل پيچه، حالات تشنجي شيرخواران به صورت خوراكي يا تنقيه به كار مي رود.
-ماساژ سر با روغن بادام شوره سر را از بين مي برد.
-روغن بادام، خشونت حلق را بر طرف مي كند براي اين منظور 1تا 2 قاشق غذاحوري روغن بادام شيرين را در يك ليوان آب گرم ريخته و غرغره كرده و در صورت تمايل بعد از غرغره مي توان آن را فرو داد.
-براي جلوگيري از پيشرفت قوز ( خميدگي مهره هاي پيرمردها ) و درمان آن بايد روغن بادام شيرين را كمي گرم كرده و روزي چند مرتبه در محل مهره هاي تازه كج شده ماليد و بيمار را به پشت خواباند.
-اگر 50 گرم پوست خشك و زرد رنگ بادام شيرين را در 1 ليتر آب بجوشانيد و افراد بالغ صبح و ظهر و شب، هر دفعه يك استكان به همراه كمي شمر بنوشند و اطفال نصف استكان ، گلودرد و سرفه هاي پي در پي ، التهاب مجاري تنفس را تسكين مي دهد.
-شكوفه بادام شيرين، مسهل ملايمي است كه به صورت دم كردن به اطفال مي دهند.
-برگ بادام، صفرابر و مقوي كبد است و از آن جوشانده اي تهيه مي كنند كه با شكر شيرين كرده و به تدريج گاهي يك استكان مي خورند.
-بادام براي تقويت حافظه نيروي بينايي مؤثر است.
-از بادام شيرين شربتي تهيه مي كنند كه در مورد التهاب و تورم اعضاي تناسلي و ادرار مفيد است. اين شربت خنك و مسكن است. بدين منظور بايد يك كيلو بادام را پوست كند و آن را در هاوني كه كمي آب دارد كوبيد تا خميري بدست آيد و سپس آن را با يك ليتر آب و 500 گرم شكر مخلوط كرده و صاف مي كنند و 700 گرم قند و 200 گرم عرق بهار نارنج را به آن اضافه مي كنند.
-از دم كرده 30 گرم برگ و 15 گرم شكوفه درخت بادام مخلوطي را به وجود مي آورند كه ادرار را زياد مي كند و مسهل و كرم كش است.
-اگر بادام را بو دهيد و آن را مثل قهوه بساييد، جانشين قهوه خواهد شد كه هيچ ضرري نخواهد داشت.
-اگر برگهاي تازه و سبز درخت بادام را به صورت مرهم روي سوختگي و كوفتگي بگذارند مفيد خواهد بود.
-بادام بسيار غذاي خوبي است و مخصوصاً به خانم ها توصيه مي شود هنگامي كه حامله هستند و يا شير مي دهند آن را مصرف كنند. زيرا باذام مقوي و نيروبخش است و بر روي سلامتي نطفه اثربه سزايي دارد.
مغز بادام شيرين است و به علت داستن فسفر، بهترين درمان بيماري مغزي و عصبي است.
پروتئين گياهي فراوان در بادام به مردان براي پشت سر نهادن يأس و نااميدي مردانه، كمك مي كند.
تذكرات:
1-خوردن زياد بادام، موجب ناراحتي معده و دستگاه هاضمه مي شود.
2-براي هضم بهتر بادام بايد آن را خوب و به آرامي جويد و در دهان نرم كرد و سپس فرو داد
|
| |
|
|
| |
| |
1.
اراقيطون
(برگ باباآدم)
Burdock
كارشناسان طب گياهي انگليس در طول قرون وسطي ريشه اراقيطون (باباآدم) را در درمان كوركها، اسكوربوت و روماتيسم به "سارساپاريلا" ترجيح مي دادند. درمانگران بومي آمريكا علاقمند به باباآدم بعنوان يك گياه دارويي بودند. كارشناسان طب گياهي آمريكا از ريشه ها و تخم اين گياه به عنوان ماده تصفيه كننده خون و مسكن درد به مدت بيش از دو قرن استفاده
كرده اند.
ريشه و برگهاي اين گياه در درمان با گياهان دارويي مورد استفاده قرار مي گيرد، اما اغلب مصرف ريشة آنرا ترجيح مي دهند. گياه باباآدم عمدتاً در درمان آرتريت، نقرس و ساير حالات التهابي مورد توجه است. تصور ميشود كه اين گياه با تحريك كبد در درمان نقرس و روماتيسم مفيد واقع ميشود. اين گياه به عنوان ادرارآور (ديورتيك) مورد استفاده قرار مي گيرد. تنفس را راحت مي كند و اين حالات سبب ميشود كه اين گياه در درمان نقرس مؤثر واقع شود. كارشناسان طب گياهي در سرتاسر جهان براي درمان طيف و سيعي از بيماريها از جمله ذات الريه، آبسه، آكنه، تب، شوره سر و عفونتهاي گلو و همچنين التهاب از باباآدم استفاده كرده اند. با اين وجود، اسناد و مدارك دال بر مؤثر بودن باباآدم در درمان نقرس، آرتريت و بيماريهاي پوستي عمدتاً كافي نيست.
معرفي گياه
گياه باباآدم ابتدا در اروپا و شمال آسيا روييد. عضوي از اين گياه كه تيره "تاتاري" است بعنوان يك گياه دو ساله امروزه در سرتاسر ايالات متحده مي رويد. اين گياه داراي شاخه هاي پهن است و ارتفاع آن به سه يا چهار پا مي رسد. گلهاي ارغواني آن بين ماههاي ژوئن و اكتبر غنچه باز مي كنند. شكل ديگري از گياه باباآدم، داراي برگهاي پيچ خورده و قلبي شكل است كه قسمتهاي بالاي آنها سبز اما قسمت پائين مايل به سفيد است. ريشه هاي عميق اين گياه داراي رنگ سبز متمايل به قهوه اي با قسمتهاي بيروني تقريباً سياه است. ريشه هاي آن مهمترين بخش گياه است كه براي اهداف درماني مورد استفاده قرار مي گيرد.
اين گياه بصورت وحشي بخوبي رشد مي كند اما در معرض نور و خاك، خشك و پژمرده ميشود. كارشناسان طب گياهي برگهاي اين گياه را در طول اولين سال رشد آن جمع آوري مي كنند و ريشه هاي آنرا در پائيز اولين سال پس از كاشت گياه (يا در طول بهار آتي قبل از اينكه گلها غنچه باز كنند) برداشت مي كنند.
تركيبات گياه
گياه باباآدم حاوي عناصر و تركيبات فعالي بنام "لاكتون سيسكوئيترپين" است. اين گياه داراي درصد بالايي هيدرات كربن بنام اينولين يا (فراكتوسان) است. همچنين حاوي روغن مايع، استرول هاي گياهي، تانين و روغن چربي دار است. كارشناسان طب گياهي از قديم الايام از ريشه و برگهاي اين گياه در درمان آرتريت، روماتيسم، نقرس، بيماريهاي پوستي، اسكوربوت، بيماريهاي آميزشي، پسوريازيس و ساير اختلالات پوستي استفاده مي كردند. اما آنها مطمئن نيستند كه كدام تركيب و عنصر فعال موجود در ريشه اين گياه عامل خواص درماني است.
اشكال موجود
فرآورده هاي اين گياه از ريشه ها يا برگهاي تازه و خشك آن تهيه ميشوند. معمولاً ميتوانيد آنرا بصورت پودر ريشه خشك شده، عصاره (مايعي كه از طريق جوشاندن گياه در آب تهيه ميشود)، تنتور (محلولي از گياه در الكل يا آب و الكل) يا عصاره مايع تهيه كنيد.
نحوه مصرف
ريشه باباآدم در ميان كارشناسان سنتي طب گياهي براي درمان روماتيسم، نقرس، تاولهاي پوستي و عفونت مثانه مورد توجه است. اين گياه اشتها را تحريك مي كند، لذا كارشناسان امروزي براي درمان بي اشتهايي عصبي آنرا توصيه
مي كنند. اين گياه همچنين بعنوان داروي ادرارآور براي درمان علائم مجاري معده اي - روده اي يا براي مصرف موضعي درمان پوست فلسي و پسوريازيس مورد استفاده قرار مي گيرد. تحقيقات علمي بعمل آمده در طول تقريباً پنجاه سال بيش نشان داد كه ريشه باباآدم داراي پاره اي خواص آنتي بيوتيكي است. اسناد و مداركي نيز دال بر مؤثر بودن اين گياه در درمان كوركها وجود دارد. برخي افراد حتي ادعا مي كنند كه ريشه اين گياه در درمان ديابتيها نيز مؤثر است. اما تحقيقات بعمل آمده در خصوص ديابتيها چندان سريح و روشن نيست.
در يك تحقيق به عمل آمده معلوم گشت كه اين گياه سبب كاهش ميزان قند خون و براساس تحقيق ديگري حتي سبب تشديد علايم و ناراحتيهاي ديابت در حيوانات گرديد.
تحقيقات اخير نشان داده كه اين گياه از آسيب مواد شيميايي خطرناك منعقد شده به سلولها پيشگيري كرده است. اين دستاورد مويد اين احتمال است كه گياه مزبور مي تواند در كاهش ميزان خطر رشد سرطان ناشي از مواد شيميايي سمي جلوگيري كند. گياه باباآدم را مي توانيد به صورتهاي زير به عنوان تقويت كننده روزانه مصرف كنيد:
ريشه خشك: 2 تا 6 گرم عصاره اين گياه روزانه سه بار.
تنتور (1/5): 8 تا 12 ميليليتر روزانه سه بار.
عصاره مايع (1/1): 2 تا 6 ميليليتر روزانه سه بار.
چاي گياه: 2 تا 6 گرم در 500 ميليليتر آب.
نكات احتياطي
خطر شناخته شده اي كه مرتبط به استفاده از باباآدم باشد، وجود ندارد، اما هنگام تماس با آن مراقب باشيد چون شانس كمتري وجود دارد كه آدم بتواند از تحريك پوستي ناشي از استعمال آن گريزي داشته باشد. اگر باردار يا شيرده هستيد، به اين گياه دست نزنيد. چون ممكن است سبب تحريك رحم گردد كه نهايتاً به سقط جنين منتهي خواهد شد.
در هر صورت، در اين مرحله بهتر است از مصرف زياده از حد آن (به ويژه ريشه آن) اجتناب ورزيد چون كارشناسان هنوز اثرات سمي بودن اين گياه را به طور عميق تحقيق نكرده اند.
تداخل هاي احتمالي
اگر تحت درمان بيماري ديابت هستيد، از مصرف زياده از حد اين گياه اجتناب ورزيد زيرا مي تواند اثر ساير داروها را خنثي كند. اگر مبتلا به ديابت هستيد، با پزشك خود قبل از مصرف اين گياه يا هر تقويت كننده ديگري مشورت كنيد.
آلو یک میوهی تک هستهای از خانوادهی هلو و زردآلو است. .
. نوع خشک این میوه، در جای خشک و خنک یا در یخچال به مدت 6 ماه قابل نگهداری است.
در طب چینی، آب آلو بهعنوان «اکسیر صبحانه» جهت سمزدایی وشادابی بدن بعد از خواب توصیه شده است.
تأثیر آلو در سلامت بدن
1- آلو یکی از منابع خوب آنتی اکسیدانها است. این میوه حاوی مقادیر مناسبی از ترکیبات فنلی و بتاکاروتن میباشد که با اثر آنتی اکسیدانی خود رادیکالهای آزاد اکسیژن را خنثی میکند. رادیکالهای آزاد اکسیژن اثرات مخربی را در بدن اعمال میکنند، زیرا این رادیکال های آزاد با اکسیداسیون چربیها در بدن سبب میشوند که چربی همواره در رگها رسوب کرده و گرفتگی عروق پیش آید. این فرآیندها جزء عوامل اصلی بروز بیماریهای قلبی- عروقی است. یکی دیگر از مضرات رادیکالهای آزاد اکسیژن تخریب DNA است. چنانچه DNA آسیب ببیند احتمال تولید سلولهای سرطانی در بدن به شدت افزایش مییابد. یکی دیگر از مضرات رادیکالهای آزاد، افزایش احتمال بروز استئوآرتریت میباشد که منشا پیدایش بیماریهایی نظیر آرتریت روماتوئید است. سالیانه هزاران نفر بر اثر ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی و سرطان در جهان میمیرند و درصد زیادی از هزینههای بخش بهداشت و درمان صرف این گونه بیماریها میشود. با توجه به تاثیر آلو در پیشگیری از این بیماریها مصرف این میوه میتواند در سلامت انسان بسیار موثر باشد.
روغن زیتون دارای اسیدهای چرب غیر اشباع مونو (MUFA) و آنتی اکسیدان می باشد که باعث طول عمر و کاهش بیماری های مرتبط با مصرف روغن های اشباع می شود. بنابراین مصرف آن به جای روغن های اشباع و جامد فواید زیر را برای سلامتی بدن دارد:
* روغن زیتون سلامت شریانها را تامین می کند.
* مانع آسیب رساندن رادیکالهای آزاد حاصل از چربیها و روغنها به سیستم قلبی-عروقی می شود.
* کلسترول خون و به خصوص نوع بد آن یعنی LDL را کاهش می دهد، بدون اینکه که نوع خوب آن یعنی HDL کاهش پیدا کند.
*از مسموم و اکسیده شدن LDL کلسترول جلوگیری می کند.
* مانع رسوب پلاک ها در جدار شریان شده و در نتیجه مانع تنگ شدن شریانها می شود.
روغن زیتون به علت دارا بودن چربی های غیر اشباع MUFA باعث اتساع سرخرگ ها شده و از این طریق باعث کاهش فشار خون بالا و بیماری های قلبی می شود.
* قند خون را تنظیم می نماید.
* روغن زیتون دارای آنتی اکسیدان های قوی مثل پلی فنول ها و فلاوونوئیدها می باشد که این آنتی اکسیدان ها باعث کاهش پر اکسیداسیون چربی ها در بدن و به دنبال آن کاهش استرس اکسید اکسیداتیو می شوند.
در نتیجه بدن را از صدمه رادیکال های آزاد حفظ می کند و بدین طریق باعث کاهش ابتلا به انواع سرطان، خصوصاً سرطان پوست، روده و سرطان پستان در زنان می شود.
* همچنین به علت خاصیت آنتی اکسیدانی خود دیواره سرخرگ ها را از گزند رادیکال های آزاد محافظت کرده و چسبیدن LDL را به دیواره سرخرگ ها، کاهش می دهد و ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش می دهد.
برای اینکه مواد مفید موجود در روغن زیتون، از جمله ویتامین E ، ترکیبات فرار، پلی فنول ها و سایر مواد آن از بین نرود یا کاهش نیابد، این روغن باید در مکانهای تاریک و خنک نگهداری شود.
برگ، میوه و روغن زیتون و حتی هسته ی آن علاوه بر ارزش غذایی، دارای ارزش دارویی می باشد که تعدادی از خواص درمانی و مصارف دارویی این محصول در زیر ذکر شده است:
- پیشگیری و درمان بیماریهای قلبی و عروقی
- کاهش کلسترول بد
- کاهش لخته شدن خون
- کاهش فشار خون بالا
Turmeric
زردچوبه گياهي است علفي، پايا و داراي ريزوم هايي که از آن ساقه ي هوايي به ارتفاع يک تا يک و نيم متر خارج مي شود. برگ هاي اين گياه در قاعده ي ساقه، تقريباً غلاف دارد و در بالاي ساقه، بدون غلاف هستند. ساقه ي گل دار از بين برگ ها خارج شده و به رنگ سبز مايل به زرد يا زرد است. قسمت مورد استفاده، ريزوم ها است که کشت کاران پس از کندن و بيرون آوردن آن از زمين، ريشه هاي فرعي را جدا کرده و پس از شست و شو، در آفتاب، خشک مي کنند؛ سپس به مصرف مي رسانند. زردچوبه در ايران نمي رويد و جزء اقلام وارداتي است.
تاريخچه:
زردچوبه طعمي تلخ و تند دارد و از اجزاي اصلي پودرهاي کاري و برخي از انواع خردل است. پودر و اولئورزين زردچوبه در صنعت آشپزي به عنوان طعم دهنده ي غذا، بسيار استفاده مي شود. زردچوبه در طب آسيايي، از گذشته هاي دور کاربرد داشته است. در طب چيني، براي درمان مشکلات متفاوتي نظير بواسير و نفخ، به کار مي رفته، هم چنين به شکل ضماد و پماد به عنوان مسکن و براي درمان عفونت هاي قارچي نظير کچلي، به طور موضعي کاربرد داشته است. از زردچوبه براي کنترل زردي و هپاتيت، و از روغن آن نيز گاهي در عطر سازي استفاده مي شود.
منبع جغرافيايي:
زردچوبه در نواحي گرم آسيا و آفريقا کشت مي گردد. بيشترين صادرات اين محصول از کشورهاي هند، اندونزي و چين صورت مي گيرد.
ترکيبات مهم:
مهم ترين ترکيبات زردچوبه پيگمان هاي زرد رنگي، از دسته کورکومينوزيدها هستند. اين مواد به ميزان 3 تا 5 درصد زردچوبه را تشکيل مي دهند و ترکيبات اصلي آن شامل کورکومين و دزوکسي کورکومين هستند.
ترکيبات ديگر شامل اسانس به ميزان 3 تا 7 درصد است که مهم ترين مواد آن شامل بيس آبولن، گواين، ژرماکرن، تورمرون، زينجيبرن و کورلون هستند.
با توجه به مقادير متفاوت مشتقات بيس آبولن در گونه هاي مختل زردچوبه، مي توان گونه هاي مختلف آن را تشخيص داد.
چون ترکيبات و در نتيجه خواص گونه هاي مختلف زردچوبه تا حد زيادي به هم شبيه هستند، لذا از ريزوم سه گونه ديگر از جمله Curcuma phaeocaulis , Curcuma kwangsiensis Curcuma wenyujin به عنوان زردچوبه استفاده مي شود.
اثرات مهم:
مهم ترين خاصيت زردچوبه، خاصيت صفرا آوري آن است. از ديگر خواص آن اثرات ضد التهاب، ضد سموم بعضي مارها، ضد سموم کبدي، ضد باکتري، ضد سرطان، ضد نفخ و مقوي معده هستند.
شرح بعضي خواص مهم آن عبارتند از:
خاصيت ضد اکسيدان:
اين خاصيت مربوط به هر دو دسته مواد محلول در آب و چربي آن است. اين خاصيت زردچوبه قوي تر از ويتامين E است.
خاصيت ضد سرطان:
اين خاصيت را مربوط به اثرات ضد اکسيدان مستقيم يا از طريق خنثي کردن راديکال هاي آزاد و يا خنثي کردن بعضي از مواد موثر کارسينوژن مي دانند که در آزمايشات داخل و خارج از بدن به اثبات رسيده است.
خاصيت ضد ورم:
خاصيت ضد ورم زردچوبه مشابه اثر کورتيزون يا فنيل بوتازون است.
زردچوبه و بيماري قلبي – عروقي:
زردچوبه داراي خاصيت کاهش کلسترول و جلوگيري از چسبندگي پلاکت ها است.
زردچوبه و کبد:
از نظر محافظتي اثراتي شبيه به گلي سريزين يا سيلي مارين را ايجاد مي کند.
روده اي – معده اي:
زردچوبه داراي اثر ضد نفخ و ازدياد آنزيم هاي روده و معده است. مقدار زياد آن ممکن است باعث زخم شود؛ ولي مقدار کم آن باعث افزايش ترشحات معده شده و از زخم حاصل از استرس، الکل و ايندومتاسين جلوگيري مي کند.
ويژگي ضد ميکروبي زردچوبه:
اسانس زردچوبه داراي خاصيت ضد ميکروبي به روي بسياري از ميکروارگانيسم ها از جمله استافيلوکوک، استرپتوکوک، کلستريديوم، سارسينا، کورينه باکتريوم و خاصيت ضد قارچي است.
مقدار مصرف
مقدار مصرف دارويي روزانه زردچوبه حدود 5/1 تا 3 گرم است که مي توان در دوزهاي نيم تا يک گرمي در سه نوبت مصرف کرد. هم چنين بهتر است از فرآورده هاي استاندارد شده به عنوان دارو مصرف شوند.
فرآورده هاي دارويي:
حدود 70 فرآورده دارويي از زردچوبه در نقاط مختلف جهان تهيه و مصرف مي شوند. بيشتر اين محصولات مربوط به بر طرف کردن مشکلات صفرا و به عنوان صفرا آور هستند. از زردچوبه به صورت پودر در تغذيه مصرف مي شود. هم چنين به صورت مخلوط به شکل ادويه در جهان مصرف زيادي دارد و يکي از پُر مصرف ترين اشکال آن به صورت پودر کاري است. هم چنين تنتور زردچوبه نيز تهيه شده که مقدار مصرف آن نيم تا يک ميلي ليتر سه بار در روز مي باشد.
عوارضي جانبي:
مطالعات روي کشت سلول نشان مي دهد که کورکومينوزيدها مي توانند اثرات سيتوتوکسيک (کشنده ي سلول) داشته باشند؛ ولي اين موضوع در اثر مصرف زردچوبه در انسان گزارش نشده است.
همين مواد ممکن است باعث تغييرات شکل زخم معده شوند.
مهم ترين اثرات گزارش شده زردچوبه:
ضد آميب، ضد درد، ضد اسيد معده، ضد آرتريت، ضد باکتري، پادزهر آرسنيک، ضد ادم، ضد حساسيت، ضد سرطان، ضد ويروس ايدز، ضد موتاژن، ضد اکسيدان، ضد پسوريازيس، ضد تب، ضد عفوني کننده، ضد اسپاسم، ضد تومور، ضد زخم معده، ضد نفخ، قابض، ادرارآور، خلط آور، محافظ معده، بندآورنده ي خون، محافظ کبد، کاهش دهنده ي چربي خون، مقوي معده، مقوي رحم، قارچ کش، کرم کش، محرک سيستم ايمني و محرک ترشح موکوس.
نکات قابل توجه:
1- براي مصرف دارويي زردچوبه، مي توان آن را در کپسول هاي پانصد ميلي گرمي ژلاتيني که در داروخانه ها به فروش مي رسند، پُر نموده و استفاده کرد.
2- در صورتي که بخواهيم از اثر دارويي زردچوبه استفاده کنيم مسلماً ميزان مصرف آن بايد بيش از اندازه غذايي و در حد توصيه شده باشد.
3- براي نگه داري زردچوبه نبايد از ظروف پلاستيکي استفاده کرد. بهترين ظروف آلومينيومي و شيشه هاي رنگي (قهوه اي) مي باشند. هم چنين درب ظرف بايد کاملا بسته باشد.
4- ريشه و ريزوم زردچوبه که پودر نشده است در برابر حرارت مقاوم تر از پودر آن است، ولي چون اکثراً پودر زردچوبه در بازار مصرف به فروش مي رسد، براي نگه داري طولاني مدت آن بهتر است در جاي خنک نگه داري شود.
5- چون بخشي از اثرات زردچوبه مربوط به رايحه (اسانس) آن مي باشد که در اثر حرارت و يا مرور زمان کاسته مي شود، لذا زردچوبه کهنه داراي خواصي کمتر از زردچوبه تازه است.
6- ميزان مصرف زردچوبه به عنوان دارويي تا روزي 3 گرم براي اشخاص بالغ بلامانع مي باشد. گزارشاتي مبني بر مصرف 8 تا 10 گرم زردچوبه به طور روزانه در هندوستان بدون اثرات جانبي در انسان به چاپ رسيده است
آیا می دانید چای سفید مفیدتر و موثرتر از چای سبز و سیاه است!
تجربه طعم واقعی چای
فواید چای سفید:
چای سفید دارای طعم خوبی است و این خود دلیلی است برای نوشیدن هر روزه آن.
چای سفید فواید زیادی برای پوست، قلب، کلیه، گردش خون و مغز دارد.
از جمله فواید آن عبارتند از : کاهش قند خون و مشکلات قلبی و سکته، افزایش دهنده انرژی و کاهش دهنده استرس، از بین برنده سرطان معده ، سرطان روده بزرگ و سرطان پروستات.
چای سفید دارای مقدار زیادی کاتشین (پلی فنول) است. کاتشین باعث کاهش بیماری های قلبی عروقی، سرطان ها ، سکته ها، دیابت و خطرات حاصل از اشعه ماورای بنفش بر پوست می گردد.
برقراری تعادل مایعات بدن
تحقیقات اخیر حاکی از آن است که، کافئین به عنوان یک ادرارآور عمل می کند و موجب کاهش فشار خون می گردد. کافئین موجود در چای سفید، کمتر از انواع دیگر چای است. پس می تواند، تعادل مایعات بدن را برقرار کند. کافئین موجود در چای سفید، 15 میلی گرم در هر واحد است، ولی چای سیاه دارای 40 میلی گرم کافئین در هر واحد و چای سبز دارای 20 میلی گرم کافئین در هر واحد است.
ضد سرطان
چای سفید دارای مقدار زیادی پلی فنول (آنتی اکسیدان قوی) می باشد. به همین خاطر این نوع چای، بیشتر از چای های دیگر خاصیت ضد سرطانی دارد.
ضد ویروس، باکتری و قارچ
چای سفید به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می کند. با ویروس ها و عفونت های باکتریایی می جنگد. همچنین دارای خاصیت ضد قارچ می باشد. نوشیدن چای سفید در زمستان، ایمنی بدن را بالا برده و از سرماخوردگی ها و عفونت ها جلوگیری می کند.
سلامت پوست
چای سفید از آفتاب سوختگی جلوگیری می کند. عملکرد سلول های پوست را بالا برده و از تخریب پوست در مقابل نور ماورای بنفش محاظت می کند. همچنین، پوست را جوان می سازد. چای سفید دارای مقدار زیادی آنتی اکسیدان می باشد. آنتی اکسیدان ها در برابر آسیب رادیکال های آزاد، از بدن محافظت می کنند. رادیکال های آزاد موجب پیر شدن و تخریب سلول های پوستی می شوند.
سلامت دهان و دندان
چای سفید دارای فلوراید زیادی می باشد و جلوی خرابی های دندان و از همه مهمتر جلوی رشد پلاک های دندانی را نیز می گیرد. دهان را خوشبو می کند.
سلامت استخوان
کسانی که چای سفید می نوشند، تراکم استخوانی بالاتری دارند. یکی دیگر از فواید چای سفید، جلوگیری از شکستگی های استخوانی و درمان آرتریت (ورم مفاصل) می باشد.
کاهش وزن
چای سفید فاقد کالری می باشد. چای سفید، جلوی رشد سلول های جدید چربی را در بدن می گیرد و موجب تحریک آنزیم تجزیه کننده چربی (لیپولیز) می گردد. لیپویز باعث شکستن چربی های ذخیره ای در بدن و فرستادن آن ها به جریان خون می شود. اگر آنزیم لیپولیز نباشد، چربی تبدیل به کتون می گردد که محتوی مقدار زیادی انرژی می باشد.
کاهش کلسترول
چای سفید به خاطر دارا بودن کاتشین، باعث کاهش کلسترول می شود. این چای کلسترول خوب را افزایش و کلسترول بد را کاهش می دهد. تحقیقات نشان داده افرادی که روزانه 2 فنجان یا بیشتر چای سفید می نوشند، 50 درصد کمتر به بیماری های قلبی دچار می شوند.
دم کردن چای سفید
ضد استرس
چای سفید، استرس را کم کرده و فرد را آرام می کند
